Βehemoth - Ι Loved You At Your Darkest

Διαβάστηκε
Τι θα ακούσεις;
Δεν θα ακούσεις «μόνο» έναν κλασσικό Behemoth δίσκο.

Τραγούδια που πρέπει να ακούσεις;
"God=Dog","Bartzabel","Angelvs XIII","Havohej Pantocrator"

Βαθμολογία;
8/10

Το πολύ αναμενόμενο νέα album των Behemoth κυκλοφόρησε τελικά στις 5 Οκτωβρίου και μάλλον αποτελεί και την πιο σημαντική metal κυκλοφορία για το φθινόπωρο του 2018.

Μετά τα πολύ επιτυχημένα  "Evangelion" (2009) και "The Satanist" (2014)
και με το κοινό τους να αυξάνεται κατακόρυφα, είναι λογικό οι απαιτήσεις των οπαδών για το επόμενο δισκογραφικό βήμα των Πολωνών να είναι πολλές.
Η λογική λέει ότι το νέο album θα αποτελεί μια φυσική συνέχεια του προκατόχου του. Όμως οι Βehemoth έρχονται να μας διαψεύσουν, γιατί το νέο τους album δεν έρχεται μόνο να συμπληρώσει το προηγούμενο αλλά στέκεται άξια μόνο του αποτελώντας μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη μουσική πρόταση.

Εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου το "Solve" με μια πολύ ανατρεπτική εισαγωγή καθώς ακούγεται μια παιδική χορωδία να τραγουδά και κάπου εκεί εισβάλει η μπάντα με βαριά riff, ενώ σταδιακά η χορωδία περνάει στο παρασκήνιο και μας προετοιμάζει με τον καλύτερο τρόπο για το τι πρόκειται να ακολουθήσει.
Ακολουθεί το "Wolves Of Siberia". Ένα κομμάτι επιθετικό με τον κλασικό ήχο των Βehemoth όπου πέρα από το χάος και τον καταιγισμό των blast beats δεν λείπει το λυρικό στοιχείο που κάνει το κομμάτι ακόμα πιο ιδιαίτερο!

"God=Dog" για τη συνέχεια.Το κομμάτι αυτό ήταν και ένα από τα πρώτα singles που ακούσαμε αρκετά πριν την κυκλοφορία του δίσκου και παραμένει και μέχρι τώρα το δικό μου αγαπημένο. Ξεκινά με μια πολύ βαριά εισαγωγή που όμως εξελίσσεται  σε ένα γνώριμο «bethemoth-ικό» ύφος, ώσπου  ένας γρηγοριανός ψαλμός και η επαναφορά της παιδικής χορωδίας από το "Solve" αντικατοπτρίζουν όλα τα διαφορετικά μουσικά επίπεδα που προσπαθεί η μπάντα να ανακαλύψει με αυτή τους την κυκλοφορία.

Το "Ecclesia Diabolica Catholica" κυμαίνεται στο ίδιο ύφος και εναρμονίζεται εξαιρετικά με το όλο concept του δίσκου. Blast beats, βαριά και ατμοσφαιρικά riffs και ένας λυρισμός που μας βάζει για τα καλά στην ατμόσφαιρα του δίσκου. Αντίθετα, το επόμενο, πέμπτο, κομμάτι πήρε το όνομά του από τον δαίμονα "Bartzabel" όπου διακρίνεται μια άκρως τελετουργική διάθεση. Ίσως από πιο επιβλητικά κομμάτια του δίσκου. Οι ταχύτητες εμφανώς πεσμένες, οι κιθάρες, τα τύμπανα σε πιο ήπιους τόνους. Σίγουρα ένα κομμάτι που κάνεις δεν περίμενε από τον Nergal, αλλά επίσης σίγουρα είναι ένα τραγούδι που κερδίζει τις εντυπώσεις και αδιαμφισβήτητα εντάσσεται πλέον στην ηχητική παλέτα των Behemoth.

Στη συνέχεια συναντάμε το "If Crucifixtion Was Not Enough". Εδώ μάλλον έχουμε ένα κλασικό Behemoth κομμάτι χωρίς κάτι το απρόοπτο και αναπάντεχο, σε αντίθεση με το "Angelvs XIII" (ο δέκατος τρίτος Άγγελος). Εδω έχουμε μια σειρά από έξυπνες εναλλαγές από ηλεκτρική σε ακουστική κιθάρα και πολλές μουσικές εικόνες που κάνουν το κομμάτι να ακούγεται αρκετά progessive και τον Nergal για άλλη μια φορά να μας αποκαλύπτει το εύρος των συνθετικών του δυνατοτήτων.


Η εισαγωγή από το "Sabbath Mater" δεν μπορεί παρά να στείλει το μυαλό αμέσως στην εισαγωγή του "Blow Υour Τrumpets Gabriel" από το "Τhe Satanist", ωστόσο η συνέχεια είναι εντελώς διαφορετική. Άλλο ένα σημείο του δίσκου που δεν θυμίζει τους κλασικούς Behemoth, Σίγουρα θα ξενίσει πολλούς οπαδούς, αλλά θα κερδίσει κάποιους άλλους (όπως εμένα). Ενα κομμάτι που είτε θα λατρέψεις, ή θα μισήσεις. Δεν υπάρχει ενδιάμεση λύση.

"Havohej Pantocrator" το επόμενο. Εδώ στην εισαγωγή τουλάχιστον η επιρροή από Batushka είναι απόλυτα εμφανής. Νόμιζα πως άκουγα κάποια διασκευή σε κομμάτι του "Liturgia", αλλά σύντομα το τοπίο άλλαξε. Θύμισε λίγο την ατμόσφαιρα του "God=Dog" με μερικές αναφορές στο "O Father O Satan O Sun", το κύκνειο άσμα προηγούμενου δίσκου, αλλά λίγο πριν το κομμάτι φτάσει στο τέλος του εμφανίζονται και πάλι οι επιρροές από Batushka για να δώσουν την θέση τους στο "Rom 5:8". Eδώ πάμε αρκετά πίσω σε πιο παλιές ηχητικά εποχές της μπάντας που σίγουρα θα ενθουσιάσει πολλούς από τους παλιούς οπαδούς. Ένα κομμάτι που τα έχει όλα. Εναλλαγές ρυθμικές θεατρικά φωνητικά ακραίες ταχύτητες και φανταστικά riffs.

Το "We Are The Next 1000 Years" είναι ένα τραγούδι έντασης και οργής, στο οποίο ο φίλτατος Nergal για άλλη μια φορά ξεδιπλώνει την φιλοσοφία και τις απόψεις  του απέναντι σε αυτό που ονομάζεται θρησκεία. Το κομμάτι έχει δυο μέρη. Στο πρώτο επικρατούν γρήγορες ταχύτητες και λυσσαλέα φωνητικά, ενώ στο δεύτερο η ατμόσφαιρα γίνεται πιο σκοτεινή και πιο βαριά, ό,τι πρέπει για να δώσει τη θέση του στο τελευταίο και ορχηστρικό τραγούδι με τίτλο "Coagvla". Δεν θα μπορούσε ο δίσκος αυτός να είχε καλύτερη επιλογή για το φινάλε του. Ο ήχος των πνευστών κάνει το outro αυτό ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Σίγουρα το "Ι Loved You At Your Darkest" είναι ένας δίσκος που μόνο απαρατήρητος δεν θα περάσει. Οι συνθέσεις, οι ενορχηστρώσεις, το παίξιμο, η φωνητική απόδοση του Nergal, που βελτιώνεται συνεχώς μέσα στα χρόνια, είναι στοιχεία που κάνουν αυτήν την κυκλοφορία τόσο ξεχωριστή. Για άλλη μια φορά οι Bethemoth απέδειξαν ότι είναι μια πολύ μεγάλη μπάντα σε όλα τα επίπεδα. Μένει μόνο να ακούσουμε τα νέα κομμάτια και ζωντανά.
 


Από
Αξιολόγηση δίσκων
Βαθμολογήστε το δίσκο
Βαθμός δίσκου/10 ()
Πες μας την γνώμη σου!
Για να αξιολογήσετε επιλέξτε το επιθυμητό αστέρι

Κωδικός επιβεβαίωσης, γράψτε τους χαρακτήρες που βλέπετε στην εικόνα

Λέξεις Κλειδιά
Σχετικά Άρθρα για σένα
Mix Grill Agenda
// NEWSLETTER

×

×
×
×
e-mail
Όνομα χρήστη
Όνομα
Επώνυμο
Ψευδώνυμο
Λίγα λόγια
×
Τρέχον συνθηματικό
Νέο συνθηματικό
Επαλήθευση νέου συνθηματικού
×
e-mail
Όνομα χρήστη
Συνθηματικό
Επαλήθευση συνθηματικού
Όνομα
Επώνυμο
Ψευδώνυμο
Λίγα λόγια